چندان مهم نیست مسلمان باشید یا خیر  ، یا اصلا خدا را حتی قبول داشته باشید یا خیر ، فرض کنید جایی در تاریخ رهبری برای آنکه  می دیده است دارد عقیده اش از بین می رود و همچین ظلمی نیز حاکم است قیام می کند ( درست یا نادرست ) و به دست همان حاکم جائر به طرز وحشتناکی کشته می شود ... درست حتی اگر هم عقیده هم نباشی ممکن است دلتان به درد بیاید ، اما حتی با تمام این احوال  ای هموطن مسلمان من عزاداری  آنهم بعد از 1400 سال چقدر منطقی است ؟ وقتی چنین زمانی از یک حادثه می گذرد تنها آن حادثه باید مورد بررسی قرار گرفته تا شاید برای قائلان به آن عقیده پندی ، حکمتی درسی داشته باشد ....
اما حالا و در قرن 21 شاهد آن هستیم که بر تن و بدن خود زنجیر می زنند ، می گوییم چرا ؟  می گوید به عشق حسین ! می گویی چرا قمه می زنی ؟ می گوید به عشق حسین ! همه اینها همیشه بوده اما با دیدن صحنه ای که این کار های احمقانه و غیر عقلانی باعث مرگ طفل شیر خواری می شود ، انسان به واقع خونش به جوش می اید که هیچ دادش نه تنها برای آن بچه که از نادانی عاملان این کار به آسمان ها می رود ...
به واقع تا کی ؟ آیا در جایی در دین اسلام آمده که چنین کنید ؟ آیا بعد از این واقعا فرزندان و نوه های امام حسین نیز چنین مراسم هایی بر گزار می کردند ؟
حالا از همین افراد زنجیر زن و سینه زن و قمه زن و بچه به هلاکت  به بلاهت رسان که می پرسی عزیز من همین روز ها شاید کمی عقب تر برادر تو را کشتند ، به خواهر تو تجاوز کردند ، عزیزانی را از خانواده جدا کرده در زندان نگاه داشتند ، سرمایه های این مرز و بوم را به باد دادند ، کیسه کیسه از پول من و شما را به یغما بردند ، آنجا دیگر عشق حسین نداشتی ؟ دیگر جرئت حق گویی حسین نداشتی ؟ وفاداری به خون هموطنانت به مانند وفاداری عباس به حسین نداشتی ؟

عزیزم ، برادرم ، خواهرم ... استدعا دارم که کمی فکر کن اندیشه کن ... مگر نه اینکه تو خود را مسلمان می دانی ؟ مگر نه اینکه در هر سوره ای از قرآن می توانی دعوت به اندیشه و تعقل را بیابی ؟ پس این چه رسم عبثی است که پیشه خود ساخته ای ؟ شما را به مطالعه و آگاهی دعوت می کنم که دشمن جهل نادانی است .... باشد که رستگار شوی ...