چندان مهم نیست مسلمان باشید یا خیر  ، یا اصلا خدا را حتی قبول داشته باشید یا خیر ، فرض کنید جایی در تاریخ رهبری برای آنکه  می دیده است دارد عقیده اش از بین می رود و همچین ظلمی نیز حاکم است قیام می کند ( درست یا نادرست ) و به دست همان حاکم جائر به طرز وحشتناکی کشته می شود ... درست حتی اگر هم عقیده هم نباشی ممکن است دلتان به درد بیاید ، اما حتی با تمام این احوال  ای هموطن مسلمان من عزاداری  آنهم بعد از 1400 سال چقدر منطقی است ؟ وقتی چنین زمانی از یک حادثه می گذرد تنها آن حادثه باید مورد بررسی قرار گرفته تا شاید برای قائلان به آن عقیده پندی ، حکمتی درسی داشته باشد ....
اما حالا و در قرن 21 شاهد آن هستیم که بر تن و بدن خود زنجیر می زنند ، می گوییم چرا ؟  می گوید به عشق حسین ! می گویی چرا قمه می زنی ؟ می گوید به عشق حسین ! همه اینها همیشه بوده اما با دیدن صحنه ای که این کار های احمقانه و غیر عقلانی باعث مرگ طفل شیر خواری می شود ، انسان به واقع خونش به جوش می اید که هیچ دادش نه تنها برای آن بچه که از نادانی عاملان این کار به آسمان ها می رود ...
به واقع تا کی ؟ آیا در جایی در دین اسلام آمده که چنین کنید ؟ آیا بعد از این واقعا فرزندان و نوه های امام حسین نیز چنین مراسم هایی بر گزار می کردند ؟
حالا از همین افراد زنجیر زن و سینه زن و قمه زن و بچه به هلاکت  به بلاهت رسان که می پرسی عزیز من همین روز ها شاید کمی عقب تر برادر تو را کشتند ، به خواهر تو تجاوز کردند ، عزیزانی را از خانواده جدا کرده در زندان نگاه داشتند ، سرمایه های این مرز و بوم را به باد دادند ، کیسه کیسه از پول من و شما را به یغما بردند ، آنجا دیگر عشق حسین نداشتی ؟ دیگر جرئت حق گویی حسین نداشتی ؟ وفاداری به خون هموطنانت به مانند وفاداری عباس به حسین نداشتی ؟

عزیزم ، برادرم ، خواهرم ... استدعا دارم که کمی فکر کن اندیشه کن ... مگر نه اینکه تو خود را مسلمان می دانی ؟ مگر نه اینکه در هر سوره ای از قرآن می توانی دعوت به اندیشه و تعقل را بیابی ؟ پس این چه رسم عبثی است که پیشه خود ساخته ای ؟ شما را به مطالعه و آگاهی دعوت می کنم که دشمن جهل نادانی است .... باشد که رستگار شوی ...

آری ما ! ما مسلمانان ایرانی ! همه آنهایی که مسلمانند و با کار های این حکومت مخالفند . اگر می خواهیم بگوییم وجود داریم ، وجود داریم مسلمانانی که از این تزویر و ریا خسته شده ایم . باید از این اشتباهات عذر بخواهیم ...
همیشه با وجود اینکه مسلمان بودم ، از اسلامی خواندن ایران خوشم نمی آمد " ایران اسلامی " ، اصلا مهم نیست که اقلیت باشیم یا اکثریت ، چرا که این کلمه ساده تبعاتی دارد که اصلا خوش آیند نیست . این کلمه ساده می تواند باعث نادیده گرفتن شود ، باعث ضایع شدن حق دیگران و این اصلا چیز خوبی نیست .
باعث می شود فکر کنیم اگر هر وقت خواستیم می توانیم خیابان ها را بند بیاوریم و هیچ کس نگوید بالای چشمتان ابرو ...
باعث می شود فکر کنیم هر وقت خواستیم هر وقت که بود صدای خود را بلند کنیم چرا که مراسمی مذهبی داریم ....
اگر جشن ما بود باید برای همه جشن باشد و اگر عزاداری ما بود باید همه را عزادار کنیم ...
چون ما روزه می گیرم ، آنان را که نمی گیرند مجبورند به سختی بیافتند ...
حجاب اجبار است ...
و خلاصه هر جایش را که ببینی می لنگد . حال اگر ما مسلمانان اینها را ببینیم و دهان بسته هیچ نگویم که اشتباه محض است !
به خاطر همه اینها و بسیاری دیگر لازم می دانم از هموطنان خود عذر بخواهم و از به نظر شخصی خود آرزوی ایرانی آباد و آزاد و سکولار که در آن برابری و عدالت وجود دارد داشته باشم .
با تشکر
یک ایرانی مسلمان

امام صادق (ع) می فرمایند :

اِنَّ مِن حَقيقَةِ اليمانِ اَن تُؤثِرَ الحَقَّ وَ اِن ضَرَّكَ عَلَى الباطِلِ وَ اِن نَفَعَكَ وَ اَن لا يَجوزَ مَنطِقُكَ عِلمَكَ؛

از حقيقت ايمان اين است كه حق را بر باطل مقدم دارى، هر چند حق به ضرر تو و باطل به نفع تو باشد و نيز از حقيقت ايمان آن است كه گفتار تو از دانشت بيشتر نباشد.

محاسن، ج 1، ص 205

آخه عزیزان من مگر وقت زیادی دارید که می روید و زمان زیادی را صرف خواندن متون دینی می کنید و آنجا ها که به نظرتان غیر منطقی می آید یا برایتان سوال پیش می آید را مطرح می کنید تا بدین ترتیب با توجه به عقیده ای که خود دارید مردم را هدایت کنید . من می گویم دیگر نیازی نیست چنین زحمت هایی بکشید .والاه !
کافی است صحبت های این آخوند ها را پخش کنید خود اثر می کند ! دیگر چه نیازی به این همه تحقیق و تفحص دارد ؟

می دانم برخی از شما نسبت به بسیاری از ادیان و مخصوصا اسلام تردید پیدا کرده اید نسبت به آنها انتقادات شدیدی هم دارید . اما یک دین و عقیده هر چه قدر هم با دیدگاه های ما مخالف داشته باشد وقتی فقط یک امر شخصی باشد و هر کس آزادانه بتواند آن را انتخاب کند هیچ مشکلی ایجاد نمی کند . اینجاست که امثال من مسلمان هم خواهان جدایی حکوت و سیاست از دین که همانا حکومتی سکولار است هستیم .

به امید روزی که همه بتوانند آزادی این را داشته باشند که به عقاید خود پایبند باشند و بتوانند در فضایی آزاد همدیگر را نقد کنند .

عده ای از ساندیس خور راه افتادند و به اسم جنبش سبز تبلیغ می کنند که "صانع ژاله" شهید سبز ما بسیجی بوده و ریش داشته و از این چنین حرف هایی که ما را از راهپیمایی فردا باز دارد ، اما یک سوال مگر شهید محسن روح الامینی نیز مسلمان نبود ؟ مگر او ریش نداشت ؟ زیبایی جنبش نیز به همین است یعنی اینکه در تمام اقشار دارای محبوبیت است .

این روز ها در فضای مجازی ایرانیان ، بخصوص در یکی از بزرگترین آنها یعنی سایت بالاترین بحث بر سر اینکه آیا درست است برای انتقاد از ادیان و مذاهب از توهین استفاده کنیم یا خیر ، بسیار داغ است . من به عنوان یک انسان مسلمان می خواستم نظر خودم را به اختصار بگویم .
اولا که بگویم من با انتقاد از دینم یعنی اسلام به هیچ وجه مشکلی ندارم . حتی در این وبلاگ سعی خواهم کرد اسلام و مسلمانان را با اینکه خودم مسلمانم نقد کنم .
اما در این مورد یعنی در اینکه لینک های نقد مذهب دارای توهین درست است یا خیر ، خوب به نظر من بهترین راه برای نقد یک عقیده آوردن استدالال های دقیق و عقلانی است و اگر هدف منتقد برای روشنگری باشد با همین ابزار هم می تواند به اهداف خود برسد .
ولی اگر هدفش چیز های دیگری همچون توهین و ... است هر چند معتقدم با این کار راه به جایی نمی برد اما چون به اصل آزادی بیان معتقدم پس با این کار او نیز مشکلی ندارم .
اما حرفی هم با دوستان مذهبی خود دارم در مورد چگونگی رفتار ما با چنین پدیده ای ، ببینید دوستان اگر ما مسلمانیم و یا به طور کلی مذهبی هستیم پس به مذهب خود اعتقاد کامل داریم ، درسته ؟ حال بگویید اگر به این عقیده ما توهین هم شود ، آیا عقیده ما لطمه می بیند ؟ یعنی اینقدر هم استوار نیست که تا کسی برای شوخی یا اذیت کردن توهینی را نسبت به آن روا داشت از بین می رود ؟
خوب حتما می گویید به ما توهین شده و هیچ کس هم از توهین شدن به خودش خوشش نمی آید ، خوب درست می گویید اما پاسخ ما چگونه باید باشد ؟ توهینی در مقابل توهین ؟
به نظر من راه حل این است که ما مطالعه خود را بیشتر کنیم که هر جا مورد نقد قرار گرفتیم بتوانیم از عقیده خود دفاع کنیم .
تمام این صحبت ها را کردم تا بگویم عزیزان مذهبی و غیر مذهبی بیایید همدیگر را نقد کنیم اما در فضایی که احترام متقابل وجود داشته باشد چرا که با توهین به هیچ کجا نمی رسیم .

ممنون
پویانا